Schuif je stoel nog één keer aan tot aan de rand…

Het is tijd voor een nieuwe jas. Gek dat dat zo iets in ene opkomt. Ik heb een mooie winterjas. Ik kocht haar vijf jaar geleden en ze omkleedde mij warm en mooi. Ze hielp mij letterlijk door de eerste winter heen. Dat deed ze goed, die mooie jas. En nu… gisteravond ging ik een avondwandeling maken. In goed gezelschap zullen we maar zeggen. En vanochtend dacht ik, ja het is tijd voor een nieuwe jas. Inderdaad. Een nieuwe jas als transformatie naar een nieuwe stap in mijn leven. Elke reis begint bij een eerste stap. En dat is maar goed ook, want zover springen in één keer was zelfs een olympisch kampioen niet gelukt. Elke dag weer een stap verder in de toekomst.

En zo transformeert mijn leven stap voor stap

Deze zomer ontmoette ik een mooi mens. Tot dan was het onmogelijk geweest om aan nieuwe liefde te denken. Ik had mijn hart zo stevig ingepakt dat er geen doorkomen aan was. Niet voor mijzelf en niet voor een ander. En toen zomaar gebeurde het toch.

Mijn hart

Het ochtendlicht is net iets lichter

De zon iets warmer

Het fluitenkruid meer in bloei

En mijn hart, mijn hart

Mijn ogen net iets blauwer

Mijn haar net meer glans

Mijn lippen roder

En mijn hart, mijn hart

En bij het vallen van de avond

De oranje zon in mijn rug

Mijn handen als een trechter

Roep ik naar de maan

Maan, maan

Ik heb gezoend

En mijn hart, mijn hart

Ze fluistert terug

Je bent verliefd

 

Het is tijd voor een nieuwe jas.

Mijn verhalen heb ik met liefde gedeeld. Ik heb jullie mee genomen in mijn dwalingen in de tijd. Tien verhalen over liefde, gemis, tranen, hoop en perspectief.  Alle reacties hebben mij geraakt en gestimuleerd het hele verhaal te delen. Vanuit mijn hart heel veel dank daarvoor. Ik reis verder en ga nieuwe ondernemingen aan. Ik blijf verhalen schrijven en mijn ervaringen delen.

Fijn dat je naast mij zat aan de rand van het ravijn…het heeft mij goed gedaan